Makbet
Do telefonu |
Drukuj opracowanie
STRESZCZENIE INTERPRETACJA
CHARAKTERYSTYKA PLAN
MINI STRESZCZENIE
STRESZCZENIE
Strony z opracowaniem: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
|
|
AKT DRUGISCENA PIERWSZAW zamku Inverness na dziedzińcu Banko ze swym synem Fleance idą na spoczynek. Jest przed północą i bardzo ciemno. Spotykają Makbeta. Banko chwali gościnność i usługi zamku. Zadowolony król Dunkan rozdawał wszystkim dary i dla lady Makbet przekazał pierścień za gościnność. Banko wspomina trzy wiedźmy. Makbet udaje, iż w ogóle o tym nie pamięta, ale kiedyś mogą o tym porozmawiać.Po wyjściu Banka Makbet wysyła sługę do żony, aby przygotowała mu napój i zadzwoniła na niego dzwonkiem. Sam analizuje głośno czyn, jakiego ma dokonać później. Trzyma w dłoni sztylet. Waha się, czy ów oręż jest przedmiotem, czy tylko zjawiskiem, przywidzeniem. Prosi ziemię o to, by nie słyszała jego kroków i by nic nie zdradziło jego zamiarów. Słyszy dzwonek żony i idzie do niej. SCENA DRUGALady Makbet chwali się napojem, jaki przygotowała dla wszystkich. Śpią teraz jak zabici. Sama dokonałaby zabójstwa sama, lecz śpiący Dunkan za bardzo przypominał jej ojca. Kiedy wszedł Makbet, powiedział, iż dokonał zabójstwa oraz opowiedział, jak zabijał strażników. Jeden poprosił Boga o litość, drugi powiedział „Amen”. Makbet patrzy na swoje dłonie mordercy i nie może uwierzyć, czego dokonał. Żona prosi, aby nie zastanawiał się nad tym, bo może oszaleć. Mężowi wydawało się, iż słyszy głosy „Nie zaśniesz już więcej!”. Bardzo się tego przekleństwa boi. Żona przestrzega, aby tak nie myślał i by umył dłonie z krwi.Każe odnieść mu sztylety i pomazać krwią strażników.To jest ponad jego siły - stwierdza Makbet. Lady zabiera mu sztylety i idzie sama na miejsce zbrodni. Makbet pragnie zmyć krew z rąk, ale boi się, iż krew ta może zaczerwienić morza i nie da się jej zmyć. Wraca żona, której ręce także umazane są krwią. Nagle słyszą kołatanie do południowej bramy. Idą szybko ubrać się w nocne stroje. SCENA TRZECIAOdźwierny nie chce otworzyć bramy, denerwuje go osoba, która kołacze w nią. Podejrzewa, iż może to być dzierżawca, który powiesił się z powodu klęski nieurodzaju. Możliwe jest inne rozwiązanie, może to być jakiś krętacz zasiadający na dwóch stanowiskach lub angielski krawiec spekulant na francuskim materiale. Po otwarciu bramy wita Makdufa i Lennoxa, którym opowiada, jak do białego rana cały dwór pił i bawił się. Odźwierny mówi o skutkach przepicia, czerwonym nosie, śpiączce i pełnym pęcherzu. Przychodzi Makbet „zbudzony” kołataniem. Pytają, czy król już wstał? Stają przed drzwiami króla.Makduf jest upoważniony do budzenia Dunkana. Lennox wspomina burzliwą noc, która zrywała dachy domostw i kominy, słychać było też jakby rzężenie umierających, ziemia trzęsła się jak w febrze.Powraca z pokoju króla Makduf z przerażeniem. Obwieszcza śmierć króla i każe Makbetowi i Lennoxowi zaglądnąć do komnaty króla. Sam wzywa wszystkich do podniesienia alarmu. Przychodzi lady Makbet i Banko, dowiadują się o zbrodni. Pojawiają się Malkolm i Donelbein, także dowiadują się o śmierci króla, swojego ojca. Pytają, kto go zabił? Makduf odpowiada, iż pokojowcy mieli pomazane krwią sztylety i szaty. Makbet oznajmia, iż z wściekłości pozabijał ich. Lady zasłabła. Donelbein radzi bratu ucieczkę, gdyż są w niebezpieczeństwie.Banko deklaruje zemstę na mordercy króla, podobnie Makbet i inni. Makbet zaprasza ich do głównej sali na naradę. Pozostają tylko synowie Dunkana. Malkolm natychmiast chce jechać do Anglii, a żale obecnych uważa za fałszywe. Donelbein wyrusza do Irlandii, będą bezpieczniejsi osobno. Uciekają bez pożegnania z resztą. SCENA CZWARTAPoza zamkiem Rosse rozmawia ze starcem o koniach Dunkana, które pogryzły się i uciekły ze stajni. Wchodzi Makduff i rozmawiają o śmierci Dunkana. Zabójstwa dokonali służący króla, a ponieważ Malkolm i Donalbein uciekli, więc podejrzenia padają na nich. Rosse uświadamia sobie, iż teraz władza królewska przejdzie na Makbeta. Koronacja ma się odbyć w Skonie. Zwłoki króla spoczęły w Kolmes-hill. Makduf wyrusza do Fajfu, a Rosse na koronację Makbeta. |
|